Η Κυριακή 17 Ιουλίου 2016 σηματοδοτεί την επέτειο από όταν ο Jules Bianchi υπέκυψε στα τραύματα που υπέστη μετά από τη συντριβή με υψηλή ταχύτητα κατά τη διάρκεια του Ιαπωνικού Grand Prix το 2014. Πέρασε κιόλας ένας ολόκληρος χρόνος από τότε που έφυγε για να πάει να βρει τους άλλους πιλότους που είναι ψηλά.

f1 jules bianchi 2Η οικογένειά του ακόμα θρηνεί και είναι κάτι που δύσκολα θα ξεπεραστεί, εάν ποτέ αυτό γίνει. Ο πατέρας του, Philippe Bianchi, δήλωσε στο CNN “κάθε μέρα, κάθε φορά που βλέπω τις φωτογραφίες του, κλαίω. Το να χάσει κάποιος ένα παιδί δεν είναι φυσιολογικό. Για όλους τους γονείς που χάνουν τα παιδιά είναι δύσκολο. Είναι δύσκολο και για μένα. Είναι δύσκολο για τη μητέρα του. Είναι δύσκολο για όλους”.

Οι συνθήκες του ατυχήματος του Bianchi, το μακρύ κώμα στο οποίο έπεσε και ο θάνατός του είναι στοιχεία καλά τεκμηριωμένα. Από το τραγικό ατύχημα του Ayrton Senna στην Imola το 1994 η Formula 1 δεν είχε χάσει κανένα οδηγό κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, όμως ο θάνατος στο μηχανοκίνητο αθλητισμό πάντα στήνει καρτέρι. Για τον Philippe οι τελευταίες στιγμές επαναλαμβάνονται ασταμάτητα και είναι χαραγμένες στο μυαλό του.

f1 jules bianchi 324 ώρες πριν από το ατύχημα, ο Philippe είχε στείλει στον Jules το σύνηθες μήνυμα πριν από τον αγώνα του. Αυτή τη φορά έγραφε “Είμαι μαζί σου. Αύριο θα είμαι μαζί σου στο μονοθέσιο”. “Ήταν ένας  πολύ όμορφος γιος. Ήταν ένας καλός άνθρωπος, ένας καλός φίλος. Αυτό το γνωρίζω γιατί φίλοι μιλούν μαζί μου και μου λένε το πόσο ιδιαίτερος ήταν” συνεχίζει να δηλώνει ο πατέρας του.

Θέλει ακόμα απαντήσεις στο γιατί ο γιος του πέθανε ζητώντας την αντίδραση των αρμόδιων στη σκηνή του ατυχήματος, μέχρι και τη μεταφορά του στο Yokkaichi’s Mie General Hospital με ασθενοφόρο, ενώ δεν αποδέχεται τα συμπεράσματα της FIA στην έρευνα που ακολούθησε, αφού έριξαν το φταίξιμο στον οδηγό, γεγονός που υποδηλώνει ότι δεν επιβράδυνε αρκετά. Αυτό προκάλεσε την οργή πολλών οπαδών του αθλήματος, ακόμη και όσων εμπλέκονται, ενώ πολλοί φοβούνται να μιλήσουν ανοιχτά για το θέμα.

f1 jules bianchi 4Ο Philippe ωστόσο δήλωσε “έχω χάσει το μόνο και πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή μου και δεν έχω τίποτα να χάσω. Θέλω η μνήμη του Jules να είναι σωστή. Δεν είναι δυνατόν για εμένα και τη μητέρα του να συναντάμε ανθρώπους που ισχυρίζονται ότι ήταν ευθύνη του Jules”. Σύμφωνα με τον πατέρα του, ο οποίος ήταν δίπλα σε όλη τη σταδιοδρομία του, η οποία ξεκίνησε από τα καρτ, ο Jules από μικρός είχε σκοπό να γίνει οδηγός αγώνων. “Όταν γεννήθηκε, γεννήθηκε να είναι επαγγελματίας οδηγός. Ίσως σήμερα μερικοί άνθρωποι προτιμούν να έχουν τη ζωή του Jules, ήταν μόλις 25 ετών όταν πέθανε, αλλά είχε μια όμορφη ζωή. Είναι καλύτερο από το να ζήσει κάποιος μέχρι τα 80 και να μην έχει καλή ζωή” συλλογίστηκε ο Philippe.

Φυσικά, ο πόνος του πατέρα είναι ακόμα πιο οδυνηρός, αφού όπως γίνεται πολλές φορές σε τέτοια ατυχήματα οι πραγματικές ευθύνες δεν αποδίδονται πουθενά. Η απώλεια του Jules είναι χαραγμένη στη μνήμη τον οπαδών της F1. Μπορεί να μην είχε την αίγλη και τη δύναμη του Ayrton Senna, όμως το πάθος του και η αγάπη του για το άθλημα τον έκανε να αγαπηθεί από όλους. Ο Jules Bianchi ήταν το τελευταίο θύμα αγώνων της F1, 20 χρόνια ακριβώς μετά το θάνατο του κορυφαίου πιλότου του αγωνίσματος. Ο Jules μπορεί να μην ήταν πολλά χρόνια στην F1, όμως είμαστε σίγουροι πως δε θα τον ξεχάσει κανείς.